استاندارد ملی ایران به شماره 3433 پوزولان را این گونه تعریف نموده است: پوزولان ها مواد سیلیسی یا سیلیسی آلومین داری هستند که به خودی خود خاصیت چسبانندگی کمی داشته و یا ندارد ولی به صورت گرد نرم در مجاورت رطوبت و در دمای معمولی با هیدروکسید کلسیم واکنش شیمیایی نشان داده و ترکیباتی با خواص سیمانی بوجود می آورد. خاکهای دیاتمه دار، شیل و چرتهای اوپالینی، توف های شیشه ای، خاکسترهای آتشفشانی و پوکه سنگهای طبیعی نمونه هایی از انواع پوزولانها می باشند که هر کدام از آنها به صورت کلسینه شده یا نشده به کار برده می شود. بعضی از خاک رس و شیلها نیز پس از کلسینه شدن خواص پوزولانی قابل قبولی پیدا می کنند.
.jpg)
از نظر زمین شناسی پوزولانها حاصل انفجارت آتشفشانی با ساختار سیلیسی و آلومینی می باشند که میل ترکیبی زیادی با آهک و قلیایی ها دارند. فوران ناگهانی و شدید گدازه های آتشفشانی باعث تشکیل ذرات ریزی می شود که مواد گازی موجود در این ذرات باعث پديد آمدن حبابهاي ريزي در آنها شده که در نهایت مشخصه پوک بودن و داشتن سطح ویژه گسترده را به ذرات می دهند. قابلیت ترکیبی ذرات شیشه ای(پوزولان) در حالت پودر و شرایط مناسب با آب و آهک، موجب شده تا با خواص سیمانی خود بر کیفیت محصول افزوده و با تشکیل ژل سیلیکاتی ویژه، در برابر عوامل مخرب و تهاجمات و تنشهای حرارتی، مقاومت بسیار خوب و مطلوبی را از خود نشان دهد. رفتار مشابه پوزولان را می توان در سرباره یا میکروسیلیس مشاهده نمود که امروزه در دنیا برای ساخت بتنهایی با مقاومت و دوام بیشتر در برابر تهاجمات شیمیایی و تنشهای حرارتی به صورت گسترده مورد استفاده قرار می گیرد.
استاندارد ملی ایران به شماره 3433 پوزولان را این گونه تعریف نموده است: پوزولان ها مواد سیلیسی یا سیلیسی آلومین داری هستند که به خودی خود خاصیت چسبانندگی کمی داشته و یا ندارد ولی به صورت گرد نرم در مجاورت رطوبت و در دمای معمولی با هیدروکسید کلسیم واکنش شیمیایی نشان داده و ترکیباتی با خواص سیمانی بوجود می آورد. خاکهای دیاتمه دار، شیل و چرتهای اوپالینی، توف های شیشه ای، خاکسترهای آتشفشانی و پوکه سنگهای طبیعی نمونه هایی از انواع پوزولانها می باشند که هر کدام از آنها به صورت کلسینه شده یا نشده به کار برده می شود. بعضی از خاک رس و شیلها نیز پس از کلسینه شدن خواص پوزولانی قابل قبولی پیدا می کنند.
.jpg)
از نظر زمین شناسی پوزولانها حاصل انفجارت آتشفشانی با ساختار سیلیسی و آلومینی می باشند که میل ترکیبی زیادی با آهک و قلیایی ها دارند. فوران ناگهانی و شدید گدازه های آتشفشانی باعث تشکیل ذرات ریزی می شود که مواد گازی موجود در این ذرات باعث پديد آمدن حبابهاي ريزي در آنها شده که در نهایت مشخصه پوک بودن و داشتن سطح ویژه گسترده را به ذرات می دهند. قابلیت ترکیبی ذرات شیشه ای(پوزولان) در حالت پودر و شرایط مناسب با آب و آهک، موجب شده تا با خواص سیمانی خود بر کیفیت محصول افزوده و با تشکیل ژل سیلیکاتی ویژه، در برابر عوامل مخرب و تهاجمات و تنشهای حرارتی، مقاومت بسیار خوب و مطلوبی را از خود نشان دهد. رفتار مشابه پوزولان را می توان در سرباره یا میکروسیلیس مشاهده نمود که امروزه در دنیا برای ساخت بتنهایی با مقاومت و دوام بیشتر در برابر تهاجمات شیمیایی و تنشهای حرارتی به صورت گسترده مورد استفاده قرار می گیرد.